გავა დრო და მიხვდები…

და ბოლოს მაინც ჩემი ბრალია. ჩემი ბრალია რომ ბოლომდე მოგენდე. გაგიზიარე ყველა ის უფიქრებელი ფიქრი რასაც ჩემს თავთანაც კი ვერ ვიძახდი ხმამაღლა. გაპატიე უამრავი შეცდომა რომელსაც უახლოესი მეგობარი არუნდა უშვებდეს. ჩემს თავს ვეუბნებოდი, თუ ბოდიშს

სიყვარულის პასუხი

ერთხელაც დამისვეს ასეთი კითხვა “რას ნიშნავს შენთვის სიყვარული” მეკი გავშეშდი. ისეთი წინადადება ვერ მოვიფიქრე, რომელიც შენთან რაღაც კავშირში მაინც არ იყო. ვთქვი არ ვიცითქო… არადა ამ კითხვაზე პასუხი არაერთხელ გამიცია ჩემს თავში. სიყვარულს ვერ

22 ივნისი, 2026, M & S, გამარჯობა

წინასწარ მინდა გითხრა — წერა არასოდეს ყოფილა ჩემი ძლიერი მხარე. შეიძლება ეს ტექსტი სრულყოფილად არ გამოვიდეს, მაგრამ ყოველი სიტყვა გულიდან მოდის. უბრალოდ მინდა მოგიყვე, რა ხდება ჩემს გულსა და გონებაში. შეიძლება ვიღაცისთვის ეს უაზროდ ჟღერდეს, მაგრამ

ფანრჯიდან დანახული დრო

ფანჯრიდან ყურება ძალიან მიყვარს, ყოველთვის მიყვარდა მანქანის ფანჯრიდან ცქერა ბავშვობაში, ეს თინეიჯერობაშიც გადმომყვა და მამაჩემის მანქანაში მე ერთადერთი დადუმებული სული ვიყავი ვინც მთელი გზა ფანჯარას არ სწყვეტდა თვალს. რაღაც შთამაგონებელი არის

ფიქრების ზღვაში

თქვენ რა ფიქრებს გაყვებით ხოლმე იმ გზამდე სადაც გზა ორად კი არ უყოფა არამედ ჩიხია?

ბაგრატის ღამე

იმ მომენტში მათთვის აღარავინ არსებობდა, დავიწყებოდათ უკან მყოფი მეგობრები, რომლებიც თვალმოუშორებლად აკვირდებოდნენ ერთმანეთზე უზომოდ შეყვარებულ წყვილს.მათ გარშემო დრო გაჩერდა და დარჩნენ მხოლოდ ორნი.

კოტე

არ მაინტერესებს იმათი აზრი, ვინც თვლის, რომ კატის და ბავშვის შედარება არ შეიძლება. შენ ჩემი შვილი ხარ, რომელიც არ გამიჩენია.

სიზმრად რას ხედავ?

"სიზმრად რას ხედავ ხოლმე, ძვირფასო? დაილექა შენი ქაოსი, თუ ისევ ჯოჯოხეთში ხარ? დაგიბრუნდა ღიმილები, თუ ეს უბრალოდ მისი იმიტაციაა?

სუსხიანი

უყოყმანოდ დავჯდები ფანჯარასთან, კუთხეში, იქ, სადაც არავინ მომაქცევს ყურადღებას, იქ, სადაც მეკუთვნის და ცხელი შოკოლადით გავარვარებულ ფინჯანს შემოვხვევ გაყინულ თითებს. კიდევ ერთხელ შევეცდები ჩემი გადაწყვეტილების სისწორეში დავარწმუნო საკუთარი თავი

ანარეკლი

“…ცივა.. ჩემს სულში თბილა.. ლამფის შუქი სულ უფრო სუსტად ბჟუტავს.. მეძინება..”